Over Lieve valt niet veel te vertellen.
Na het lezen van Satprems Sri Aurobindo ou l’Aventure de la Conscience voelde ze een verrassende drang om de Ashram in Puducherry (Zuidoost-India) te bezoeken. Een vreemde onderneming voor iemand die nog nooit verder dan Spanje gereisd had, en al helemaal niet in haar eentje.
Het werd een openbaring. De bijbehorende kennismaking met Auroville was onvergetelijk. Maar het scepticisme overheerste nog.
Enkele jaren later werd het duidelijk dat 12 prachtige jaren op het toneel toch plaats moesten ruimen voor een leven dat meer inwaarts gekeerd is. Na het herlezen van de passage over Auroville in Georges Van Vrekhems Voorbij de Mens vielen de stukjes op hun plek: Auroville is méér dan wat het nu is, en zal de huidige generatie en situatie lang overleven. De vraag is dus niet meer: “Voldoet het Auroville-projekt aan mijn en zijn eigen eisen?”, maar wel: “Wil ik eraan meegewerkt hebben?”
Het antwoord is een hartsgrondig “JA!”